شما در زمان آتش بس به سر مىبريد ، و بر پشت سفر قرار گرفته‌ايد و بسرعت پيش مىرويد . ديديد كه شب و روز و خورشيد / 21 و ماه هر چيز نو را كهنه مىكنند ، و هر دور را نزديك ، و هر آنچه را كه وعده شده پيش مىآورند ، پس براى پايان سفر خود را آماده سازيد » . مقداد از جاى برخاست و گفت : « يا رسول اللَّه ! زمان آتش بس « دار الهدنة » چيست ، و پيامبر ( ص ) گفت : « سرزمين بلاد آزمايش و از همه جا بيخبرى » و سپس چنين افزود كه : « پس چون فتنه‌ها امر را بر ما مشكل و مشتبه سازد و به صورت پاره‌هاى شب تاريك درآورد ، به قرآن پناه بريد كه شفاعت كننده‌اى شفاعت پذيرفته است و براى هر كس از آن دورى گزيند و خبر رسانى است كه چون از كار بد بنده‌اى به خدا خبر رساند آن را مىپذيرد و تصديق مىكند » . سپس پيامبر ( ص ) چنين افزود : « هر كس آن را پيشواى خود قرار دهد ، او را به بهشت رهنمون مىشود ، و هر كس آن را پس پشت خويش اندازد ، او را به آتش مىرساند . راهنمايى است كه آدمى را به بهترين راه هدايت مىكند ؛ كتاب تفصيل است و بيان تحصيل ؛ جدا كنندهء [ حق از باطل ] است و هزل و شوخى نيست ؛ ظاهرى دارد و باطنى : ظاهر آن حكمت و فرزانگى است و باطن آن علم و دانايى ؛ ظاهر آن نيكو و شگفت‌انگيز است ، و باطن آن ژرف ؛ مرزها و ظواهرى دارد كه هر يك را مرزهايى است ؛ عجايب آن از شماره بيرون است ، و شگفتيهاى آن كهنه نمىشود . در آن چراغ راهنمايى و منزلگاههاى فرزانگى و دلالت بر نيكى براى كسى است كه آن را بشناسد » . مردى نزد امام صادق ( ع ) آمد و پرسيد : « چرا قرآن هر چه بيشتر خوانده و پراكنده شود بر شادابى و زيبايى آن افزوده مىشود » ؟ و امام ابو عبد اللَّه ( ع ) در پاسخ او گفت : « بدان جهت كه خدا آن را براى زمانى جز زمانهاى ديگر و براى مردمى جز مردمان ديگر قرار نداده است ، و از همين رو در هر زمان تازه است و براى هر گروهى تا روز قيامت شاداب و نشاطافزا است » .